WYSTĄPIENIE Z 24.04.2008 - Instrumenty rynkowe na potrzeby polityki w zakresie ochrony środowiska

Panie Przewodniczący! Chcę pogratulować autorce sprawozdania znakomitego podejścia do kwestii ochrony środowiska. Chcę także przypomnieć, że już od czasu raportu ONZ-owskiego Our common future , przygotowanego zresztą przez Margot Wallström, wiemy, że naszym obowiązkiem wobec przyszłych pokoleń, naszych dzieci i wnuków jest pozostawić środowisko naturalne w jak najlepszym stanie. Aktywność Unii Europejskiej w tej materii jest bezsporna, ale także Parlament Europejski trzyma rękę na pulsie. Mamy specjalną Komisję tymczasową do spraw zmian klimatycznych, mamy dobrą legislację, wydajemy rozporządzenia, dyrektywy i decyzje. Teraz nadszedł czas na wzmocnienie innych mechanizmów, zwłaszcza zachęt finansowych, podatków, ale także wzmocnienie kampanii informacyjnych i działań prewencyjnych. Aby te działania były efektywne, trzeba podejścia wspólnotowego. Państwa członkowskie muszą przełamać swoje opory, wręcz swoją niechęć do harmonizacji podatkowej chociażby w sferze ekologicznej. Obecnie podatki ekologiczne, mimo słusznego przeznaczenia, nie są zbyt popularne – jak to podatki, po prostu nielubiane. Dlatego musimy podjąć wysiłki na szczeblu europejskim i narodowym, aby opłaty i podatki ekologiczne były społecznie akceptowane. Potrzebujemy działań budzących wysoką świadomość ekologiczną. Potrzebujemy zachęt, które utrwalą dobre praktyki, będą promowały proekologiczne zachowania społeczne. Nie mamy przecież oporu, gdy w sklepie w Parlamencie Europejskim płacimy 5 centów za plastikową torebkę i nie 5 centów ma tu podstawowe znaczenie, nie finansowy wymiar tego przedsięwzięcia, ale towarzysząca mu chwila refleksji, kiedy klient zastanawia się czy ten plastik zabrać ze sobą, czy też pozwolić mu pozostać i nie zaśmiecać Ziemi. I to jest dobra droga do uświadomienia społecznego. Ludzie zaakceptują opłaty finansowe, podatki i inne obciążenia ekologiczne, ale tylko wtedy, gdy uwierzą w ich sens i zobaczą ich pozytywne skutki.