Wystąpienie z 9.04.2008 - środowisko naturalne

Jako członek komisji ENVI uważam, że dobrze się stało, iż szósty program działań w zakresie środowiska naturalnego przyjmujemy zgodnie z art. 251 traktatu WE, tj. w procedurze współdecydowania. Ochrona środowiska naturalnego jest dla PE, reprezentującego przecież niemal 500 milionów Europejczyków, sprawą niezwykle ważną. Włączenie PE w procedurę współdecydowania tę jego rolę wyraźnie eksponuje. 10 lat funkcjonowania szóstego wspólnotowego programu wymaga okresowych ocen, zwłaszcza pod kątem realizacji zawartych w nim priorytetów. Przewidziane w programie strategie tematyczne zwiększyły - co prawda - udział zainteresowanych stron i rozwinęły wymiar polityki ochrony środowiska, ale jednocześnie opóźniły lub wydłużyły proces tworzenia prawa w tym zakresie. Niechlubnym przykładem jest tu nieukończona dyrektywa w sprawie jakości powietrza. Parlament słusznie zauważył, ze największe postępy dokonano w tych działach programu, w których nie przedstawiono projektów oddzielnych strategii tematycznych (np. zmiany klimatyczne). Ale z drugiej strony trzeba pamiętać, że szósty program działań zachęca do wspierania zrównoważonych metod produkcji i modeli konsumpcji przy pomocy środków podatkowych. I pomimo, że trudno uznać przeprowadzoną ocenę śródokresową za wysoce satysfakcjonującą, to jednak tylko poprzez taki mechanizm Unia może skutecznie dążyć do osiągnięcia założonych celów. Brak osiągnięć w na tym polu zaszkodziłby wiarygodności UE oraz tym jej członkom, których naprawdę niepokoi pogarszający się stan środowiska.