?>

10.03.2009, Prof. Genowefa GRABOWSKA na rzecz Równej płacy za równą pracę.

10 March 2009, Professor Grabowska for equal salary for equal job. Professor Grabowska would like to draw your attention to the European campaign against lower salaries for women. The European Committee has started this campaign to eliminate the discrepancies between the sees. In the European economy, women earn 17.4 % less than men do. The aim is to make people aware of this fact and propose solution. Równa płaca za równą pracę to jedna z fundamentalnych zasad Unii Europejskiej, zapisana w traktacie rzymskim (1957). Poświęcono jej osobną dyrektywę (1975) zakazującą wszelkiej dyskryminacji i różnicowania wynagrodzenia pomiędzy mężczyznami a kobietami wykonującymi tę samą pracę, bądź pracę o takiej samej wartości. W rezultacie, dzięki skuteczności prawa europejskiego i ustawodawstw krajowych równości płci, znacznie spadła liczba przypadków wyraźnej dyskryminacji, polegającej na niższym opłacaniu kobiet niż mężczyzn. Dlaczego w takim razie różnica wynagrodzeń w skali Unii nadal wynosi 17,4%? Nierówność wynagrodzeń kobiet i mężczyzn to różnica średniej stawki brutto za godzinę pracy w skali całej gospodarki. Praca kobiet bywa nadal postrzegana jako mniej wartościowa, niż prace wykonywane przez mężczyzn. Kobiety często pracują w sektorach, gdzie średnie płace są niższe niż w sektorach zdominowanych przez mężczyzn: np. kasjerki w supermarketach zarabiają z reguły mniej niż magazynierzy. Nierówność płac wpływa także na wysokość emerytur kobiet i przyczynia się do ich ubóstwa w starszym wieku. Aż 21% kobiet w grupie wiekowej powyżej 65 lat jest zagrożonych ubóstwem, podczas gdy wśród mężczyzn – tylko 16%. W ramach kampanii, skierowanej do obywateli UE, pracodawców i pracowników, będą promowane już sprawdzone rozwiązania problemu nierówności płac, pochodzące z całej Europy, uruchomiona specjalna strona internetowa oraz kampania reklamowa w prasie europejskiej. Sprawozdanie roczne na temat równości Sprawozdanie za rok 2008 w sprawie równości kobiet i mężczyzn także potwierdza, że pomimo poprawy w zakresie równości płci, w niektórych obszarach nadal utrzymują się znaczne dysproporcje. Jakkolwiek zatrudnienie kobiet w ciągu ostatnich lat stale wzrasta (obecnie wynosi 58,3%, podczas gdy wśród mężczyzn 72,5%), to kobiety nadal - częściej niż mężczyźni - pracują w niepełnym wymiarze czasu (odsetek ten wynosi 31,2% dla kobiet i 7,7% dla mężczyzn) oraz przeważają w sektorach o niższych wynagrodzeniach (ponad 40% kobiet, czyli dwa razy więcej niż mężczyzn, pracuje w ochronie zdrowia, edukacji i administracji publicznej). W tym kontekście szczególnym paradoksem jest fakt, że to kobiety stanowią 59% absolwentów wyższych uczelni. Udział kobiet i mężczyzn w podejmowaniu decyzji Sprawozdanie potwierdza także, że kobiety są wyjątkowo słabo reprezentowane w polityce europejskiej oraz gremiach podejmujących decyzje gospodarcze. Banki centralne wszystkich 27 państw członkowskich UE są kierowane przez mężczyzn. Na nieproporcjonalnie małą liczbę kobiet na najwyższych stanowiskach istotnie wpływa sytuacja w dużych przedsiębiorstwach, gdzie mężczyźni stanowią prawie 90% członków zarządów. Niestety, poziom ten niemal nie uległ zmianie w ostatnim okresie. Odsetek kobiet w parlamentach krajowych wzrósł, co prawda w ostatniej dekadzie o ok. połowę (z 16% w 1997 r. do 24% w 2008 r.), a w Parlamencie Europejskim osiągnął poziom (31%). Przeciętnie mężczyźni zajmują ok. trzy razy więcej stanowisk ministerialnych w rządach krajowych niż kobiety.